Vergeten groenten

Keer op keer bekijk ik de toegezegde maaltijden. Om op mijn verjaardagsfeest 36 personen van eten te voorzien, reikt zelfs boven mijn spreekwoordelijke petje. En dus vraag ik iedereen die zin heeft om een handje te helpen. En er zijn vele handjes. De lekkerste gerechten zie ik binnenkomen. Ikzelf fungeer als sluitpost met gehaktbrood en rode kool. Als alle reacties ontvangen zijn, maak ik een totaalplaatje en rond dat af naar boven. Voor-, hoofd- en nagerecht: check. Op de dag van Het Grote Feest belt mijn schoonzusje onthutst op: ‘We rijden bij Alkmaar en ik kom er nu achter dat mijn quiches nog in de koelkast staan. Thuis! Zal ik boodschappen gaan doen en opnieuw beginnen?’ Ik reken even hardop: ‘Dat was een complete maaltijd voor ongeveer zes personen. We hebben voldoende stokbrood. Moet lukken, laat maar zo!’ Ze vraagt of ik het heel zeker weet en verbreekt opgelucht de verbinding. Buurman arriveert. Hij zet met een brede glimlach de dozen met verjaardagstaart en de borrelhapjes op tafel. Ik glimlach ook: ze zijn echt verrukkelijk om te zien. Dan kijk ik hem vragend aan: ‘Waar is de rode kool!’ Hij kijkt vragend terug. Alles wat klaar stond, heeft hij meegenomen. Ik slik even. En reken nog een keer. Een ander schoonzusje heeft wat meer voorgerechten gemaakt dan berekend. En er is ook voldoende nagerecht. Kan net! Maar als iedereen in de rij voor het buffet staat, zie ik een lege plek. Ik neem degene wiens naam op de bijbehorende vermelding staat snel apart: ‘wanneer is je feestelijke stamppot voor 12 personen klaar?’ Ze schudt haar hoofd: ‘Sorry, vergeten!’ Ik weet dat ze heel veel aan haar hoofd heeft. En dat zij het niet kan helpen dat ze de derde op rij is. Maar een krachtterm ontsnapt zonder dat ik ‘m kan tegenhouden. Ze maakt nogmaals haar excuses: er is nu niets meer aan te doen. Ik haal mijn schouders op. Ze heeft gelijk. En hoop er het beste van. Er zijn altijd nog boterhammen met pindakaas. Maar ik heb me voor niets zorgen gemaakt. Na afloop zijn er nog wat restjes en heeft iedereen meer dan voldoende gegeten. In dit geval is het dus een gelukje bij een ongelukje dat er zoiets als ‘vergeten groenten’ bestaat. In de meest letterlijke zin van het woord dan.