Midlifecrisis

Als klein meisje was ik gek op zielige versjes en liedjes. En ze konden me niet verdrietig genoeg zijn. Hoe vaak mijn moeder moest zingen over de broek van Jantje, die helaas het leven kostte van zijn moeder. Of het meisje met de bal dat zo jammerlijk in die donkere gracht eindigde. Een soldaat waarvan volgens mijn herinnering zo’n beetje alle ledematen afgeschoten waren, maar die ‘gelukkig’ nog net in de armen van z’n moeder kon sterven. Mijn eerste langspeelplaat was een verzameling van Nederlandstalige liedjes met de knaller ‘Papa, loop toch niet zo snel!’ Hartverscheurend. Ik weet eigenlijk niet precies waarom het me zo raakte. En naarmate ik ouder werd, nam mijn fascinatie gelukkig normale vormen aan. Maar de laatste tijd betrap ik me op Googlende acties naar lyrics. Omdat ik een bepaalde alinea of strofe niet meer volledig weet. Declameer ik ‘Moeder konijntje’ voor Darwin die zich niet helemaal fit voelt. En zing ik mee met diezelfde hardlopende vader die ineens op de radio te horen is. Wederom: geen idee naar de reden van deze opleving. Ben ik nog op tijd voor een midlifecrisis?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s