Kinderkopjes

Twee gekortwiekte kinderkopjes kijken me vrolijk en opgewekt aan. ‘Wat is er met jullie gebeurd?’, vraag ik verbaasd. ‘Waar zijn jullie lange blonde haren gebleven?’ Beide nichtjes hadden echt lang haar, tot op hun billetjes. Het blijkt dat in de klas van de jongste aandacht was besteed aan kinderkanker. Een pruik voor een kind wordt bij voorkeur gemaakt van echt haar van een ander kind. En dat is een stuk lastiger te krijgen dan het haar van volwassenen. Ze hebben minstens 25 cm nodig, aan een stuk. En onze nichtjes hadden zich dus gelijk aangemeld. Met een parmantig gebaar strijkt ze een lok achter haar oor. ‘Nu kan een ziek kindje met mijn haar gewoon naar school’, zegt ze dan ernstig. Ik knuffel haar stevig, waarna ze weg huppelt om verder te spelen. Later thuis bekijk ik de website http://www.haarwensen.nl en zie blije gezichtjes, lieve en soms ook emotionele bedankjes van ouders en vooral prachtige kapsels. Wat een mooi initiatief. En wat een waanzinnig lief gebaar om hieraan bij te dragen!