Ziek

IMG_3482

‘Bij mijn vorige werkgever moest je aangeven hoe ziek je was. En voor hoeveel procent je nog wel, bijvoorbeeld thuis kon werken. Ik ben 20% ziek’, snuf ik tegen mijn leidinggevende. Manlief is vandaag na bijna een week griep weer aan het werk gegaan. Maar niet voordat hij mij heeft aangestoken. Dus ik nies mezelf door de nacht en heb mijn tas gevuld met keeltabletten, neusspray en paracetamol. Ik Ben Niet Ziek! Hooguit niet helemaal fit. ‘Da’s mooi’, antwoordt mijn leidinggevende. ‘Want er moet veel gebeuren vandaag. En ziek is ziek. Maar niet ziek is niet ziek. Dus hup: aan de slag!’ En zo is het vijf uur voor ik het weet. Als ik bij mijn moeder arriveer, reageert Darwin tam. ‘Een van de honden heeft tweemaal overgegeven’, meldt mijn moeder. ‘Ik weet alleen niet wie.’ Ik heb even later een vaag vermoeden. Als Darwin poept, jankt hij zachtjes. En eenmaal thuis wil hij niet eten en piept hij hartverscheurend. Ik twijfel niet, maar bel de dierenarts. Ik heb niet voor niets EHBO bij hen gevolgd en dit ziet er niet goed uit. We mogen gelijk komen. De arts onderzoekt hem. Vermoedelijk heeft hij toch weer iets eetbaars gevonden dat giftig voor hem blijkt. Hij krijgt een prikje en wij moeten hem even goed in de gaten houden. Maar we hoeven ons waarschijnlijk geen zorgen te maken. ‘Afgelopen maandag is hij helemaal gezond verklaard’, zeg ik nog ter overbodige informatie. ‘Het is net als met een APK,’ antwoordt Manlief. ‘Een week na de goedkeuring, begint er iets te rammelen!’