Bioritme

IMG_3457

Ooit kende ik iemand die op een feestje in de auto voor de deur ging slapen vanaf een bepaald moment. Tot grote hilariteit van de andere gasten. Ik was nog een kind, en het maakte diepe indruk dat hij dat gewoon deed, zonder zich iets van anderen aan te trekken. Zijn vriendin mocht het zo laat maken als ze wilde, maar hij ging naar bed. Inmiddels begrijp ik het beter. Ik weet het meestal wel tot een uur of elf te rekken ‘als het moet’. Maar zoals op oudejaarsavond ben ik een dag later echt ziek van de slaap. Alsof het om jetlag gaat. Dat heeft me ook jaren tegen gehouden om verre reizen te maken. Ik probeer op een ‘normale’ tijd op te staan, actief te blijven. En ren zelfs 8 km om mijn hoofd op te frissen. Maar om half acht zegt Manlief: ‘Ga toch lekker naar bed, je ziet zo bleek. Het is zoals het is.’ Dan valt mijn oog op Darwin. Hij ligt lodderig onder het bureau. Een wang opgekruld tegen een voorpootje, een oog half dicht. Ook hij heeft een vast bioritme en moeite met te weinig slaap. Wie zei ook alweer dat baas en hond op elkaar gaan lijken?