Let it snow!

IMG_3443

‘Je maakt een grapje?’ Maar Manlief schudt zijn hoofd. ‘Ze verwachten “significante” sneeuw in de nacht van Tweede op Derde Kerstdag’, zegt hij. Ik kijk bedenkelijk. Los van mijn uitbundige enthousiasme heeft dit namelijk logistieke consequenties. Schoonmama zou met ons meerijden naar haar oudste zoon en z’n gezin om daar Tweede Kerstdag te vieren. Aansluitend zou ze bij ons slapen en Derde Kerstdag weer vijf kwartier naar huis rijden. Ik pak resoluut de telefoon en even later is het geregeld. En zo rijden we om half twee weg om vanuit Noord-Brabant via Zeeland naar Utrecht te rijden. Mijn schoonzusje en zwager hebben goed gezorgd: het ontbreekt ons aan niets en het diner is verrukkelijk. Tegen half tien nemen we afscheid. Op de terugweg naar Zeeland zetten we mijn andere zwager, schoonzuster en twee slapende nichtjes thuis af en houden de berichten goed in de gaten. Het regent stevig, maar de sneeuw heeft ons land nog niet bereikt. Om half twee tol ik mijn bed in. Als ik een paar uur later wakker word, is de wereld wit. Spaarzame auto’s en fietsers glibberen voorbij. Als Darwin echt even naar buiten moet, pakken we ons stevig in. En brengen gelijk de boodschappen bij mijn moeder langs die een wijk verderop woont. Ik weet het: sneeuw en kou veroorzaken ook overlast en ongemak. Niet iedereen deelt mijn ongebreidelde vreugde. Maar ik zit de hele dag met mijn neus tegen het raam gedrukt te genieten. Laat het sneeuwen, laat het sneeuwen, laat het alsjeblieft nog heel even langer sneeuwen!