Meest inspirerende sociale onderneming 2014

IMG_3361

Hij benaderde me vanuit ons gezamenlijk verleden: mijn vorige werkgever. Hij volgt een part-time studie Bedrijfskunde aan de Rotterdam School of Management, Erasmus University. Onderdeel daarvan is het uitvoeren van een onderzoek bij een ‘social enterprise’, een organisatie die als primair doel heeft een maatschappelijke impact te maken. Samen met drie andere studenten wilde hij graag aan de slag bij WeHelpen. Of wij dat goed vonden? Het moest alleen wel snel: de presentatie was al op 16 december, een kleine twee maanden verder. Wij vonden het goed. En zo zit ik dus vanavond ineens weer in de schoolbanken en luister met toenemende trots naar zijn presentatie. Wat leuk om iemand anders zo enthousiast te horen vertellen over mijn bedrijf. Verleidelijk ook om hem aan te vullen, maar die neiging kan ik bedwingen. Als opdrachtgever word ik geacht na afloop de eerste vraag te stellen. En geniet ik van de goedkeuring in zijn ogen: ik heb goed geluisterd en opgelet. Uit de 21 presentaties wordt de beste gekozen: een ander groepje dat betrokken is bij ook een mooi bedrijf met een prachtige motivatie om goed te doen. Dan kondigt de gastheer de verkiezing van de meest inspirerende sociale onderneming van 2014 aan. Een vakjury heeft de 21 sociale ondernemingen van vanavond bekeken en getoetst. De shortlist komt in beeld: tot mijn grote vreugde staat WeHelpen erop! En voordat ik mijn reactie kan delen met ‘mijn’ vier studenten, komt het logo van de winnaar in beeld. Een heel bekend logo. Mijn mond valt open: wij! Wij! Ik mag naar voren komen en applaus, felicitaties, bloemen en een oorkonde in ontvangst nemen. Er worden foto’s gemaakt en ik word om een quote gevraagd voor het persbericht. Het dondert allemaal over me heen, ik ben waanzinnig blij en trots en vraag me in alle hectiek af waarom ik de afspraak met de kapper pas volgende week heb gepland?! Overal blije mensen, overal geïnteresseerde vragen en schouderklopjes. Ik bel met de directeur, die eerst denk dat ik ‘m in het ootje neem (wat uitzonderlijk wel eens gebeurt). En dan net zo enthousiast reageert als ik. Als ik eindelijk in de auto op de terugweg zit, heb ik moeite me te concentreren op het verkeer. Thuis vertel ik het hele verhaal nog een keer in geuren en kleuren tegen Manlief. En geniet het team via whatsapp uitbundig mee van deze eervolle waardering voor ons werk. De oorkonde, de bloemen en de champagne pronken op tafel. Maar de allerbelangrijkste afdronk van vanavond: niet alleen wij, maar dus steeds meer mensen helpen elkaar en ons om de wereld echt een beetje mooier te maken. Chapeau!