Geloven

Erik

‘Kijk dan, gaaf!!’ Mijn collega en ik zeggen het nagenoeg tegelijkertijd met bijna dezelfde woorden. In de vergaderkamer waar onze volgende bijeenkomst plaatsvindt, staat een manshoge kangoeroe. In de huiskleur van ons bedrijf! Leuk om daar campagne mee te voeren! Als onze gesprekspartners binnen komen, lichten ze toe waar het pak, want dat is het, voor wordt gebruikt: een symbolisch communicatiemiddel om een bepaalde doelgroep op een laagdrempelige en leuke manier te bereiken. Mijn collega knikt: ‘Begrijpelijk. In Disneyland werkt het ook op die manier. Iemand verkleed als Donald Duck of Mickey Mouse heeft moeiteloos een match met de toeschouwers.’ Hij kijkt mij aan, wachtend op bevestiging. En ziet mijn sprakeloze blik. ‘Een Mickey Mouse-pak?!’, zeg ik geschokt. Ik herinner me in een flits al die keren dat ik diep onder de indruk tegenover Mickey stond. Verlegen met Goofy op de foto ging. In het restaurant van de Davy Crockett Ranch enthousiast speelde met Knabbel en Babbel. En geloofde, heilig geloofde dat het ‘gewoon’ manshoge levende knuffelbeesten waren. Een pak?! Mijn collega schudt zijn hoofd, grinnikt (niet eens heel verbaasd over mijn reactie) en start dan het gesprek. Ik zucht een keer diep en concentreer me op de inhoud van het overleg. Het moet niet gekker worden. Een Mickey Mouse-pak. Welja! Straks vertellen ze me ook nog dat Sint Nicolaas en Hoofdpiet niet echt bestaan!