Kriebels

IMG_1496

We namen afgelopen wintersportvakantie heel bewust afscheid. De oudste jongste is vanaf schooljaar 2014/2015 leerplichtig en kan dus niet meer buiten de schoolvakantie mee op reis. We zijn de afgelopen 25 jaar bijzonder verwend met relatief rustige pistes dus het was uitgesloten dat we met de grote hordes gelijktijdig in de sneeuw zouden zitten. Het zou wel wennen. En toen wist ik nog niet eens dat ik een nieuwe baan zou hebben, met aanzienlijk minder vakantiedagen. Nee, we wisten het zeker: voor ons geen wintersportvakanties meer. Dachten we. Want mijn broer ging met z’n gezin naar de Oostenrijkse herfst. En kreeg een lading sneeuw op z’n dak van hebikmejoudaar. Via de social media genoten we mee. En begon het aan alle kanten te kriebelen. Gisteren hebben we de knoop doorgehakt. We gaan toch. Niet met z’n allen. Niet negen dagen. Maar even ademen, even de koude wind langs mijn oren, even de knisperendkrakende sneeuw onder mijn snowboots. Heerlijk! Het hotel is as we speak druk zoekend naar een mogelijkheid om ons te verwelkomen. Gaat zeker lukken, gebaseerd op ervaringen uit het verleden. Ik verheug me er nu al op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s