Automatische piloot

???????

Enigszins verbaasd kijk ik naar het gebouw. Ik was onderweg naar een afspraak en telefonisch in gesprek (handsfree!) met een van de leveranciers. Zonder dat ik het zelf in de gaten had, ben ik op de automatische piloot naar het adres van de huidige werkgever gereden. Terwijl de afspraak dus bij mijn vorige werkgever staat gepland! Gelukkig liggen de kantoren niet ver van elkaar af en heb ik nog voldoende tijd. Ik parkeer de auto en loop naar binnen. Links en rechts begroet ik oud-collega’s en word ik toegelachen: ‘Ben je er weer?!’ Ik wacht op degene met wie ik een gesprek heb, en op mijn leidinggevende die ook aanwezig zal zijn. Intussen bekijk ik het o zo bekende interieur. Binnenkort komt de kerstversiering alweer tevoorschijn. Benieuwd hoe ons gebouw er in die periode uitziet. En wat we met Sinterklaas onderling doen. Hebben we een oud- of een nieuwjaarsreceptie? Zingen we met z’n allen mee met de top 2000, inclusief uitbeelden? Allemaal vragen waarop ik het antwoord nog niet weet. Benieuwd! Als iedereen is gearriveerd, nemen we plaats aan een tafel in de hal. Ik moet me bedwingen om geen controle te nemen, en sla dat advies aan mezelf vervolgens in de wind: ik voel me hier nog steeds voldoende thuis om koffie te gaan vragen aan de receptioniste. Vervolgens neem ik weer plaats naast mijn leidinggevende. Het gespreksonderwerp is interessant en biedt wederzijds mooie mogelijkheden voor de nabije toekomst. Tussendoor wordt er telkens verrast naar me gelachen of (in verband met de zichtbare uitstraling van een serieuze bijeenkomst) een begroeting gebaard: ‘Hoi! Leuk je weer even te zien!’ ‘Wederzijds! Fijne middag nog.’ Het gesprek wordt afgerond en we nemen afscheid. ‘Wil je je parkeerkaart nog laten scannen?’, biedt mijn oud-collega aan. Maar ik schud mijn hoofd. Formeel mag het nu ik geen werkneemster meer ben, maar het voelt toch raar. Die paar euro betaal ik met plezier zelf. Samen met mijn leidinggevende loop ik naar buiten. Zonder om te kijken. De wijde wereld in. Of in elk geval de stad waar beide werkgevers gevestigd zijn. Niks niet automatische piloot, maar bewust op weg naar alweer een tevreden terugblik op de dag van vandaag.