Oh Romeo

IMG_2511.JPG

We lopen door het oude centrum van Verona en hoppen on en off de bus alsof we dit dagelijks doen. We bewonderen het uitzicht op de Ponte Pietro en vergapen ons aan de graffiti op het huis van Julietta. In de Sint Fermo-kerken (eentje onder de grond, eentje er pal bovenop) steken we een kaarsje aan voor iedereen die in gedachten bij ons is. Ik aai een bruine labradoodle en mis Darwin, wetende dat het volstrekt niet wederzijds is. Gelukkig maar. Langs de Arena lopend zien we decorstukken van Aida, Madame Butterfly en ‘onze’ Romeo en Julia: de kerk met glas-in-lood, het harnas van Julia’s vader en de trappen naar de hemel. Als we door een nauw straatje lopen, zie ik een oude man op een balkon. We knikken elkaar vriendelijk toe. ‘Oh Romeo?’, vraag ik onschuldig met mijn meest lieflijke stem. Hij schiet in de lach en speelt ogenblikkelijk mee: ‘Oh Julietta!’, roept hij me hartstochtelijk toe. Ik maak een keurige revérence op mijn gympies. Hij wuift ons na tot we de hoek om zijn. Ik geniet. De zon schijnt, de sfeer is ontspannen, het gezelschap prettig. Wat een heerlijk romantische vakantie is dit!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s