Digitaal isolement

IMG_2509.JPG

‘The internet is sometimes a bit temperamentfull. Just restart the router.’ Manlief zucht. Hij heeft de stekker al acht keer uit het stopcontact gehaald, maar geen wifi te bekennen. Ik haal mijn schouders op. We hebben maar zes werkdagen vakantie. Voor mijn gemoedsrust is de onbereikbaarheid van mijn mailbox niet eens zo’n slecht idee. Manlief heeft een andere mening en schaft een buitenlandbundeltje aan. Ik stuur een sms aan mijn leidinggevende dat ik echt niet bereikbaar ben en krijg als antwoord ‘Geniet ervan!’ Ik beloof het plechtig. Een paar dagen lang leef ik in een onwerkelijke wereld, nagenoeg afgesloten van de belevenissen van vrienden, familie en collega’s. Tot laat in de middag in VenetiĆ«: het Hard Rock Cafe heeft gratis wifi. Ik stort me op whatsapp en Facebook en probeer in een half uur zoveel mogelijk informatie te achterhalen. Dan lopen we verder en staat mijn wereld weer stil. Een vreemd, maar nog steeds rustgevend gevoel. ‘Midden in de nacht (lees: zes uur in de ochtend op een vakantiedag’) piept mijn telefoon. Een whatsapp van mijn collega. Verbaasd check ik de bereikbaarheid: de wifi werkt! Ons digitale isolement is voorbij. Maar ik beloof mezelf toch plechtig dat ik mijn zakelijke email thuis pas bekijk. En anders vraag of Manlief de stekker af en toe stiekem uit de router haalt. Gewoon voor de zekerheid.