Mini-you

DSC_0008

‘Ach, kijk nou, een mini-you!’ Vertederd kijk ik naar de Beagle-pup die op ons af komt lopen. De eigenaresse kijkt me glimlachend en enigszins vermoeid aan. ‘Een dochter van tien maanden en een pup van tien weken’, licht ze toe. We praten wat over de voordelen (veel) en nadelen (paar nadrukkelijke) van Beagles. De pup heet Pip en is na enige aarzeling helemaal weg van Darwin. Ze dartelt om hem heen en hapt in zijn oren. Hij laat het berustend toe. Ze weet nog niet beter. ‘Gisteren is Pip voor het eerst naar puppytraining geweest’, vertelt de eigenaresse verder. ‘We hadden vroeger ook honden. Mechelse herders. Vier nestjes maar liefst. We waren er stapeldol op, maar grepen af en toe ook in als het te gortig werd. En nu hoorde ik dat dit helemaal niet mag! Goed gedrag belonen, slecht gedrag negeren.’ Vragend kijkt ze me aan. Tja. Ik weet dat dit de nieuwe waarheid is. Maar ik kan niet ontkennen dat Darwin af en toe toch een boze blik of tik op zijn neus krijgt. Omdat ik denk dat de boodschap anders net niet duidelijk genoeg is. En hoe vertel je een pup anders dat ze echt niet aan schoenen mag knabbelen!? Ik kijk nogmaals naar dat buitelende bolletje Beagle. Ze kijkt in adoratie naar haar grote voorbeeld. Moeilijk meer voor te stellen dat Darwin ooit ook zo piep was. En het verschil tussen binnen en buiten op plasgebied nog niet kende. We wensen elkaar nog een fijne dag toe en vervolgen onze wegen. Zij naar een huis waar veel geduld en doorzettingsvermogen nodig is. Ik naar orde en regelmaat met af en toe een bui. Maar allebei blij met onze Beagle.