Oefening baart kunst

20140805-202334-73414981.jpg

‘En dan geef je een webinar aan alle stakeholders om de plannen voor het najaar toe te lichten.’ Ik hoor het hem nog zeggen, op achteloze toon. En hoef niet in de autospiegel te kijken om mijn blik te zien: het welbekende konijntje dat in de koplampen van een aanstormende auto kijkt. Maar ik ben geen watje! Ik heb nog niet overal ervaring mee. En al doende leert men. Dus ik bereid me goed voor. Oefen voor een totaal niet geïnteresseerde Darwin. En slaap met de sheets onder mijn kussen. Drie weken lang. En dan is het vandaag: De Dag van het Oefenwebinar. Online en offline verzamelen collega’s zich om me heen. Ik krijg goedbedoelde tips en adviezen waar ik blij en ook een beetje verlegen mee ben: ben ik toch een watje? De telefoons gaan uit, de bolmicrofoon aan. Mijn collega trapt af en ik volg. Voor ik het weet, is het uur voorbij. Was dat nou alles? Sommige stukken gingen goed. Andere moeten nog wat worden bijgeschaafd. Maar het was lang niet slecht voor een eerste keer. Blij sluit ik de pc en wens iedereen een fijne avond. Op de terugweg naar het zuiden stuurt een van mijn collega’s een whatsapp: ‘Was goed! Enne, oefening baart kunst dus no worries. Komt donderdag helemaal in het haakie!’ Twee ogen kijken me in de autospiegel aan. Ze stralen. Appeltje eitje!