Waterpret

20140728-223749-81469116.jpg

Heel even krijg ik de kans om te twijfelen: ontbijten we binnen of kan het nog net buiten? Dan komt het met bakken uit de lucht. Heel veel water dat zo snel mogelijk naar beneden wil. Vergezeld door flink wat licht en geluid. Ik zet Manlief af bij het station, maar nog voordat hij bij het perron is, is hij inclusief paraplu drijfnat. De trein blijkt niet te rijden: blikseminslag. Weer terug thuis was mijn witte broek vanochtend ook geen handige keuze. Ik kan me gelukkig nog net omkleden voor mijn collega arriveert. Onderweg naar een bijeenkomst in het midden van het land gaat het navigatiesysteem op nachtmodus, zo donker is het buiten. Toch heeft het wel iets, zoveel natuurgeweld. Even klaart het op, om een paar uur later opnieuw los te barsten. We moeten vijftig meter lopen van de auto naar het gebouw. Ik loop op blote voeten tot mijn enkels in het water en onze broekspijpen zijn tot boven de knie doorweekt. Eenmaal binnen kijken we elkaar aan en schater ik het uit: dit is echt niet normaal! ‘Doe mij maar gluhwein, alstublieft’, grap ik als me wordt gevraagd wat ik wil drinken. Gelukkig schijnt de zon op de terugweg, maar we horen op de radio dat het grootste deel van het land wateroverlast heeft. ‘Hoe was je dag?’, vraagt Buurman die ik bij de voordeur tegen kom. Lachend vertel ik hem over al dat water en mijn plezier. ‘Verbaast me niets,’ antwoordt hij. ‘Zo reageerde je vroeger al. Jij ziet gewoon overal het positieve van in. Zelfs van noodweer maak je waterpret!’

One thought on “Waterpret

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s