Weerzien

20140708-223258-81178678.jpg

Enigszins afwezig groet hij terug: ‘Goedemorgen’. Om dan verbaasd op te kijken: ‘He, je bent er weer!!’ Ik gniffel. Deze reactie krijg ik regelmatig vanaf het moment dat ik vanochtend binnen stapte bij mijn vorige werkgever. Blijkbaar vlak je al die dienstjaren niet met elf weken afwezigheid uit. Nadat ik verteld heb hoe goed het met me gaat aan mijn niet-social media-volgers en bevestigd heb hoe goed het met me gaat aan mijn Facebook-, Twitter- en DsDays-vrienden, zoek ik mijn vertrouwde plekje op. Mijn laptop gaat open en ik beantwoord de eerste email. Af en toe loopt er iemand langs en raakt even mijn arm aan of geeft een knuffel: ‘Zo fijn om je te zien!’ Maar het went snel, voor hen en voor mij. Als ik terugkom van mijn derde afspraak, kijkt niemand meer op. Er moet gewerkt worden en als je niet beter weet, zie je gewoon een aantal mensen achter hun laptop. Merk je niet dat ze zich met verschillende doelgroepen en producten bezig houden. De dag vliegt voorbij en voor ik het weet, neem afscheid met de belofte gauw weer langs te komen. ‘Hoe was je werkdag?’, vraagt Manlief bij thuiskomst. ‘Leuk!’, antwoord ik met een glimlach. ‘En ik heb nog een voordeel ontdekt aan mijn nieuwe baan!’ Zijn vragende blik beantwoordend: ‘Ik heb koffie gehaald voor acht oud-collega’s. En dat was maar voor een klein deel van de aanwezigen vandaag. Als ik iets te drinken haal voor alle collega’s in mijn huidige team, scheelt me dat bijna de helft van de tijd!’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s