Waarschuwing

20140516-221459.jpg

‘Nee he!’, denk ik als ik naar het dashboard van de auto kijk. Een lampje! En niet zomaar een lampje. Een waarschuwingslampje. Gelukkig is het oranje. Als in: ‘je hebt nog heel even voordat je in paniek moet raken.’ Ik kijk op de klok: nog voldoende tijd tot mijn eerste afspraak. Dus ik rijd naar het eerstvolgende tankstation. Het instructieboekje vertelt me dat het oliepeil te laag is. Dat dacht ik al. Maar het verbaast me wel. Onze auto wordt keurig volgens schema naar de garage gebracht. De laatste beurt was 12000 km geleden. Maar goed, little lamps don’t lie dus ik wacht geduldig de geadviseerde vijf minuten af en vermeld de tegenslag op Facebook voor de geïnteresseerde lezer die ook al wakker is. Dan controleer ik het oliepeil. Dat staat keurig in het midden. Overstuur lampje? Ik besluit het zekere voor het onzekere te nemen en loop naar de winkel. Het olieadvies uit het instructieboekje stevig in mijn hand. Ik vind een flacon waarvan de tekst bijna overeen komt met het advies. De meneer achter de balie stelt me gerust; het is de juiste olie. Hij vraagt of ik weet hoe ik olie moet bijvullen (uiteraard! Niet voor niets ooit die workshop gedaan!) en wenst me succes. Ik gooi de helft van de fles op de juiste plek onder de motorkap en start de motor. Het lampje blijft uit. Goed zo. Op Facebook heeft zich een geanimeerde discussie ontplooid tussen (mannelijke) oud-collega’s. De bekende stuurlui aan wal met een goed gevoel voor humor. Ik spreek ze even vermanend toe en vervolg dan mijn weg. Keurig op tijd meld ik me bij mijn afspraak. De gastheer vraagt of ik een voorspoedige reis heb gehad. ‘Niks bijzonders’, zeg ik. Een vrouw van de wereld, ik. Zeker op het gebied van waarschuwingslampjes.