Tevreden

20140329-225351.jpg

Erik van Muiswinkel had beloofd iets te schrijven in mijn Boek van Sinterklaas. En omdat het voor mij grote emotionele waarde heeft (de handtekening van de echte Sint staat er namelijk in), spraken we af elkaar na een van zijn optredens te ontmoeten. Zodat ik het persoonlijk kon aanreiken. Heel even had ik nog getwijfeld: na een bizar hectische en stressvolle periode lonkte een avond rustig op de bank. Maar nu zitten we dan toch in de zaal. Het licht gaat uit. De show begint. De vaart zit erin en de opmerkingen zijn goed raak! Er wordt geïmproviseerd, zodat zijn muzikanten het regelmatig niet meer houden van het lachen. Als het slotapplaus heeft geklonken, kijken we elkaar aan. Ik herinner me dat mijn schoonzus ons hier ooit heeft meegenomen naar het artiestencafe. Eindeloze gangen door de catacomben van het theater. Dat vinden we nooit! Als ik een van de zaalwachters aanspreek, adviseert hij me voor de zaal te wachten. ‘Erik komt dan zometeen wel!’ Na een twintig minuten zonder Erik loopt een van de toneelondersteuners langs. ‘Is hij er nog steeds niet?’, informeert hij. Als ik ‘nee’ schud, duikt hij de zaal weer in. Om er tien minuten later uit te komen, met Erik! Hij geeft ons een hand en we praten even over wat actualiteiten. Dan pakt hij het boek en een pen. Manlief maakt nog een foto, waarna we afscheid nemen. Blij verlaten we het theater. Mijn oma zei altijd: ‘Een tevreden mens is een gelukkig mens’. Je wilt niet weten hoe bijzonder tevreden ik me de laatste tijd voel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s