Worldwide

20130727-223627.jpg

Ik was een jaar of 12. En wachtte samen met mijn moeder in de rij voor de telefoon op de camping. Met een handvol Franse Francs even naar huis bellen. Ze vlogen er doorheen. Soms zo snel dat de verbinding al was verbroken voordat je afscheid had genomen. En als je een brief of een kaart stuurde, kwam die na vier weken aan. Vroeger. Nu gaat dat heel anders. Er staat nog steeds een standaard met ansichtkaarten op de balie van ons wintersporthotel. Of er ooit gebruik van wordt gemaakt, weet ik niet. Net heb ik even gewhatsappt met een collega. Hij is met z’n gezin onderweg naar Yosemite. Wij waren daar in 2008. Het is er negen uur vroeger. De dag is bij hen net begonnen. Dankzij het World Wide Web kan ik nog wat tips geven voor straks. De foto’s zie ik morgen wel op Facebook. En net voor ik in slaap val, denk ik ‘What a wonderfull world!!’