Bijzonder indrukwekkend

Waalsdorpervlakte

Elk jaar opnieuw kijken we naar de dodenherdenking op de Waalsdorpervlakte. En elk jaar opnieuw zeggen we tegen elkaar: ‘Maar volgend jaar gaan we!’ Om er na een jaar opnieuw achter te komen dat de tijd voorbij is gevlogen. En we op de televisie naar de indrukwekkende beelden kijken. Niet dit jaar. Dit jaar droppen we Darwin om 5 uur bij oma en rijden naar Den Haag. Bij het tijdelijke parkeerterrein horen we dat er al 800 tot 1000 auto’s staan! En of we dus een plekje in de buurt willen zoeken. Tegen half 7 sluiten we aan in een rij waarvan het einde niet zichtbaar is. Naast ons is een pad vrijgelaten voor genodigden. De sfeer is rustig en ingetogen. Ik zie veel heel oude en heel jonge kinderen. Voor ons staat een gezin met drie (bijna) pubers. Ze zijn vandaag naar Madurodam geweest en sluiten de dag hier af. Bijzonder. Een stukje daarvoor reikt een blonde vrouw bloemen uit aan een groepje Marokkaanse jongeren. ‘Bij elkaar blijven’, zegt ze. Maar zoveel ruimte om te bewegen is er niet. We eten een broodje en wachten. Dan horen we de klok. De stoet komt langzaam in beweging. Manlief pakt mijn hand. We passeren toiletblokken en bordjes met ‘geluid GSM uit’ en ‘stilte aub’. Het geluid van de klok komt langzaam dichterbij. Dan verstomt het en staan we stil. De trompet klinkt en als de laatste tonen wegsterven, hoor je alleen de wind nog. Twee minuten later klinkt het Wilhelmus uit een speaker een eindje verderop. Ontroerd zing ik zachtjes mee, net als de mensen voor, naast en achter mij. Dan zet de rij zich langzaam weer in beweging. Stap voor stap naderen we het oorlogsmonument. Door de bomen zie je de fakkels. Als ik de bekende rode, witte en blauwgespoten dennenappels zie en de marechaussee die de wacht houdt bij de vier kruisen, kan ik alleen maar diep onder de indruk ‘bedankt’ fluisteren. Ik leg mijn feloranje gerbera’s met een rood/wit/blauw lint bij de massa andere bloemen. Dan lopen we verder. De zon is verdwenen en het is koud. Achter ons staan nog duizenden mensen. Later horen we op de radio dat het er meer dan normaal waren: tussen 3500 en 4000. Tegen half 11 zijn we weer thuis. De laatste bezoekers passeren op dat moment de plek op de Waalsdorpervlakte. Bijzonder en indrukwekkend. Blij dat ik erbij was!