Stinkend

scheet

Een beagle heeft naast een heleboel leuke eigenschappen ook een paar minder leuke kantjes. Hij snurkt als een grote en kan stinkende winden laten waar een volwassen man van omvalt. Aan z’n eten ligt het niet. In tegenstelling tot Floppy die gewend was restjes eten te krijgen, eet Darwin alleen z’n eigen brokken. Ook het aantal kluifjes per dag valt heel erg mee (of om in zijn woorden te spreken: tegen). Toch gebeurt er bij hem van binnen iets, dat de meest kwalijke dampen veroorzaakt. Ach, hij doet het natuurlijk niet express. Wij wapperen met een tijdschrift of gaan even ergens anders zitten. Het is zoals het is. Afgelopen week had Manlief een uitje met z’n broer. Samen gingen ze genieten van een goed gesprek met bijbehorend glas bier. En afsluitend een klassiek concert met Jaap van Zweden. Hij zou in Utrecht blijven slapen, omdat de treinen zo laat niet meer naar het zuiden willen. Dus Darwin en ik hadden het huis voor ons alleen. We aten Indonesisch (waar Manlief niet veel om geeft), keken naar Goede Tijden, Slechte Tijden (waar Manlief jeuk van krijgt) en gingen lekker vroeg naar bed in onze meest comfortabele pyjama (zonder commentaar). Toen ik net lekker lag, hoorde ik mijn darmen rammelen en voelde ik een luchtbeweging naar buiten. Darwin lag ter hoogte van mijn middel diep in slaap. Tot het moment dat de lucht mijn uitgang had gevonden. Hij sprong op, keek mij zeer verontwaardigd aan en ging mopperend aan de andere kant van het bed liggen. Ik had het niet meer van het lachen. Weet hij ook eens een keer wat het is!

2 thoughts on “Stinkend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s