Oud geleerd

20130205-180601.jpg

Een kennis bood het spontaan aan: ‘Zal ik meegaan op wintersport en je les geven?’ Toen hij hoorde dat ik al 22 jaar ski-ervaring heb, haakte hij af: ‘Dan kan ik je niets meer leren!’ Hij moest eens weten! Ik kom overal vanaf, hoe moeilijk ook. Als het moet (en dat is al best snel) in de basishouding: ploeg (v-vorm). Funest voor je kniebanden. En volstrekt onnodig. Ik kan prima skiën. Maar ik ben snel ‘voorzichtig’. IJzig (harde sneeuw), sneeuwhopen, papsneeuw: ik sta gelijk op red alert. Omdat we meest met z’n zessen skiën, valt het gelukkig meestal niet op. Maar nu zitten we met blessures. Onze Vriend sukkelt een beetje en het gaat nog steeds niet zo lekker met Manlief. Mijn moeder heeft last van haar pols en mijn schoonzusje is hoogzwanger. Dus de vorsende blik van mijn Broer rust nu al snel op mij. Ik moet meer aandacht besteden aan mijn bochtenwerk. En mijn ski’s klapperen omdat ik te ver naar achteren hang. Ik volg braaf zijn aanwijzingen en voel gelijk het verschil. Soms sputter ik voor de vorm (ik blijf een vrouw). Maar ik ben er blij mee. Na bijna vier uur houden we het voor gezien: hoog tijd voor ontspannen, lezen, wandelen, zwemmen en een beetje shoppen. Het is vakantie, voor vandaag heb ik genoeg geleerd. Morgen weer een dag.