Bak-ster

kerstster

We krijgen bij de dagopvang regelmatig verhalen te horen over ‘ons viertal’. Sydney en Bandit van onze collega’s en onze Sydney en Darwin kunnen het goed met elkaar vinden. Te goed soms; er wordt regelmatig kattekwaad uitgehaald. Het wordt met een brede glimlach verteld. Maar het zijn dus zeker geen muurbloempjes, dat stel. Vandaar dat ik als verrassing een bitterkoekjescake in de vorm van een kerstster achterlaat. Als ik ’s avonds Darwin weer ophaal, ontvangt de eigenaar me met een brede glimlach. Het is in goede aarde (lees: magen) gevallen. ‘Gelukkig’, zeg ik. ‘Dan heeft Darwin gisterenavond niet voor niets de hele avond in de keuken gestaan.’ Hij kijkt me even niet begrijpend aan. ‘Nou’, leg ik uit. ‘Natuurlijk heb ik die cake gebakken en niet hij. Maar hij hoopte heel erg dat er tussendoor iets zou vallen! Een vallende kerstster!’