Vrouwenlogica

schoen_copy1

Mijn nichtje van ruim drie heeft het Sinterklaas-principe inmiddels loepfijn door. Liedje zingen: pepernoten door de kamer heen. Schoen zetten: kleinigheidje erin. Zwarte Piet: eerbied en respect! Zo leuk om te zien! Darwin heeft mijn moeders pantoffel ‘per ongeluk’ kapot gebeten. Mijn nichtje heeft de oplossing: een briefje aan de Sint. Gehavend schoeisel voor de open haard, ui en een tomaat (bij gebrek aan een wortel) erin en huppekee, opgelost (bijna dan). Als ze ’s avonds naar bed moet, zet ze pontificaal haar schoen én een laars voor de kachel. Mijn broer maakt een opvoedkundig verantwoorde opmerking dat dit niet de bedoeling is. Dat Sint niet houdt van verwende of hebberige meisjes. Maar ook daarop heeft ze een passend antwoord: ‘Papa, ken je het liedje dan niet? Sinterklaas Kapoentje, gooi wat in mijn schoentje, gooi wat in mijn laarsje, dank u Sinterklaasje’. Juist. Dus.