Worstenbroodjes

De heren zijn harde werkers. Naast het feit dat ze luidkeels meezingen met Nederlandstalige muziek (ik heb 538 maar even afgezet, kwam er toch niet bovenuit) werken ze keurig netjes. Als ik vraag of ze iets bij de koffie willen, knikken ze gretig. Ook de chauffeur van de kraanwagen heeft wel zin in iets lekkers. Ik loop naar de bakker en haal voor iedereen een worstenbroodje. En zet het samen met de nodige koffie op het dakterras. De chauffeur is druk bezig met de kraanwagen, maar knikt dat hij eraan komt. Als hij op het balkon komt, is het schoteltje met worstenbroodjes leeg. We kijken elkaar even aan en dan vragend naar de rest. De leider van het drietal kijkt van ons naar het bordje en weer naar ons. Dan valt het kwartje. Zichtbaar. ‘Ik dacht dat er eentje over was. Die heb ik ook opgegeten!’ En vervolgens schuldbewust: ‘Wil je een boterham met kaas?’ We schieten in de lach. En ik loop even terug naar de bakker. Het is een enorme bende, kozijnen vervangen. Maar wel leuk! En het eindresultaat telt!