Weer ‘thuis’

‘Wat leuk, ga jij ook op vakantie?’, vraagt mijn collega. Ik knik bevestigend en blij. En op haar ‘wanneer?’ antwoord ik: ‘Morgenvroeg om 5 uur. Dan zijn we halverwege de middag in Oostenrijk. Ik kijk er zo naar uit!’ Ze kan het zich helemaal voorstellen. Zelf moet ze nog tot vrijdag wachten, maar dan beginnen ook haar drie weken vakantie. ‘Hoe lang blijf je eigenlijk?’, informeert ze. Ik glunder: ‘Vijf dagen inclusief reis’. Ik begrijp haar verbazing. Maar ik ben echt blij. Het is vanaf februari al ontieglijk druk: andere functieinhoud, leuk maar deadline over deadline. En vanaf eind maart een jonge hond, waar we zeker geen spijt van hebben, maar die ook heel veel aandacht en energie vraagt. In de zomermaanden gun ik graag de collega’s met kinderen hun vakantie. En werk ik zelf lekker door. Maar ik ben zo moe. En dus hebben we precies deze dagen kunnen regelen zonder onmogelijkheden op het werk te creeren. Geen nieuwe, onontdekte plekjes. Gewoon ons tweede ‘thuis’ in Oostenrijk. We kennen de geurtjes, de drankjes, de geluiden. En zakken gewoon op onze ‘eigen’ stoel neer, terwijl de bevriende medewerkers een heerlijk drankje in onze hand schuiven. Meer dan vijf dagen zit er niet in, inclusief reis. Maar wat zullen we genieten!