Jekyll en Hide

Hij wacht tot je onvermijdelijk een keer aan de telefoon bent. Of bezoek (te zijner gelegenheid) hebt. En dan slaat hij zijn slag. Hij graaft een extra uitgang uit de bench. En op het moment dat je naar hem kijkt, zit hij ineens weer keurig netjes, pootjes naast elkaar. Haalt de veters uit je schoenen. Maar heeft gelukkig nog niet geleerd hoe hij ze aan elkaar moet knopen. Of verstopt een pantoffel. Voordeel: hij laat er een staan, zodat je niet aan jezelf gaat twijfelen of je ze soms ergens anders hebt weggezet. Hij voert de opdrachten zit, lig, afblijven en opletten tot achter de komma nauwkeurig correct uit. En legt ter compensatie een ongelukje op het tapijt in de bibliotheek. Zodat je je afvraagt of er soms twee puppies in huis zijn: een deugniet en een ideale hond. Maar ’s avonds, dan glijden zijn ogen langzaam dicht. Dan kruipt hij dicht tegen je aan, kopje op je knie. Hij snurkt als een volwassene, maar zelfs dat is aandoenlijk. Als je hem in zijn bench legt, likt hij je hand en glijdt dan als een lappenpopje op zijn dekentje. Diep in slaap. Puppies: bezint voor ge begint. Maar als je dan toch begonnen bent: knijp af en toe een oogje dicht en geniet! En dat doen we!

Advertenties