De eerste afspraak

Eindelijk is het dan zover. We mogen de puppies live aanschouwen. De fokster laat ons in de kamer waar moeder Ruby ons uitbundig begroet. Zo enthousiast, dat de hondjes er wakker van worden. En lichtelijk geirriteerd kijken wie er hun rust verstoren. We gaan letterlijk en figuurlijk door onze knieen. Zo zacht, zo lief, zo knuffelig. Telkens is er weer een andere die op schoot wordt genomen. Maar na tien minuutjes valt de een na de ander om. Manlief grapt: ‘Het lijkt die Duracel-reclame wel! Kijken welke het het langst uithoudt!’ Als alles weer in diepe rust is, mogen we ook het eerdere nestje even begroeten. Die hondjes zijn drie weken ouder. En volop aanwezig! Vooral Happy is watervlug en duikt onder je handen door de gang in als je niet uitkijkt. Bandit blijkt wat afwachtender. De fokster vertelt dat de een heel ondernemend is. En dat de ander de kat liever uit de boom kijkt. Ze vraagt naar onze voorkeur, aangezien we de keuze hebben uit drie reutjes. ‘Oh, daar kunnen we kort over zijn,’ antwoordt Manlief. ‘Die van ons mag de kat als dat zo uitkomt zelf uit de boom halen!’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s