Schrikreactie

Comfort Inn in Winchester, Virginia

We zijn soort van een beetje verdwaald. Niet zo heel erg, hoor. We hebben een kaart en we hebben Jill, ons navigatiesysteem. We rijden over prachtige weggetjes. Maar we zitten aan de verkeerde kant van de Potomac voor Harpers Ferry. Uiteindelijk komen we weer in de bewoonde wereld. Recht bij een Bakery voor de deur. Werd tijd ook, want lunchtijd is bijna voorbij. Met twee heerlijke broodjes en een cupcake kom ik weer naar buiten. Terwijl we verder rijden, zet ik ‘m stevig op schoot om een foto met mijn iPhone te maken voor Facebook. Op dat moment maakt de weg een scherpe bocht. En wij ook. De cupcake landt op mijn camera! Overal zit chocoladeglazuur. In paniek grijp ik een flesje water. ‘Nee, niet met water!’, roept Manlief uit. Ik schrik zo dat ik het water over mezelf gooi in plaats van de camera. Als we de auto aan de kant hebben gezet, bekijken we de schade. Met een brillendoekje en tandenborstel wordt alles weer hersteld. En kunnen we alsnog onze reis vervolgen. Een ding heeft meer tijd nodig. Mijn geknakte ego. Wordt aan gewerkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s