Wat niet weet, wat niet deert

Mijn nichtje van ruim twee jaar oud is even bij ons. Papa moet naar de kapper en mama was boodschappen doen. Ik vind het heerlijk als ze er is. Ze wordt al echt een persoontje, met een eigen wil. Als Manlief een kopje koffie voor ons zet, zoek ik in de kast naar iets lekkers voor erbij. Mijn oog valt op een doosje met chocolaatjes in de vorm van de AH-hamster. Als ik het haar laat zien, kijkt ze verheugd op! Ze trekt het bijna uit mijn handen en holt naar de tafel. Met haar vingers peutert ze de verpakking open en haalt in één vloeiende beweging het cellofaan naar zich toe. De tien hamsters stuiteren naar buiten. Dan legt ze alles netjes neer. En een voor een worden de hamsters in de voorgevormde kuiltjes teruggelegd. Als alles weer is opgeborgen, zegt ze: ‘Nog een keer!’ En begint het spel van voren af aan. Manlief en ik kijken stomverbaasd toe. Ze heeft helemaal niet in de gaten dat het snoepjes zijn. Ze denkt dat het een puzzel is! Ik schiet in de lach en laat haar spelen. In de keuken ligt nog een pak lange vingers. Als ik die laat zien, zijn de hamsters snel vergeten; ‘Koek!!!!’ Ach, wat niet weet, wat niet deert. En er wacht nog een heel leven vol chocola op haar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s