Als ik het had geweten

Wat geef je iemand die 75 jaar wordt en eigenlijk geen noemenswaardige wensen heeft? Juist. Geen idee! En dus stonden Manlief, zijn broers en zus voor een dilemma. Hun vader heeft een goede fiets en een gemakkelijke stoel. Interessante boeken, apps en mooie muziek om naar te luisteren. Ze gaan regelmatig naar een goed restaurant en hebben de meeste bezienswaardigheden al eens een bezoek gebracht. Toen kwam mijn zwager met een prachtidee. Alle kinderen hebben in meer of mindere mate zeilervaring met hun vader. Zou het nou niet leuk zijn …? Van het een kwam het ander. En zo stond gisterenochtend een giegelend stel voor de deur om Manlief op te halen. Schoonpapa wist niets anders dan dat hij zijn agenda moest vrijhouden en vanzelf wel zou zien wat er gebeurde. Terwijl hij eigenlijk helemaal niet van dat soort verrassingen houdt! Maar toen hij de boot zag liggen, begon hij te stralen. Wij, de koude thuisblijvende kant, moesten het doen met af en toe een SMS: ‘Genieten volop!’ en ‘Hij lijkt in zijn regenpak annex zwemvest net Dolly Parton!’ Tegen de avond verzamelden we op de afgesproken plaats. Ze waren door- en doornat maar ook uitgelaten! Het was een prachtige dag geweest! Maar het was nog niet voorbij: we reden naar een prima locatie in de buurt voor het diner. De plagerijen en anekdotes vlogen van links naar rechts over tafel met de meest zailge lekkernijen. Pas om middernacht werd opgebroken: een aantal sliepen op locatie, een paar anderen vlak in de buurt en de rest op de boot. Toen we elkaar vanochtend troffen aan het ontbijt, waren we het roerend met elkaar eens: het was top! Of zoals mijn schoonvader het zei: ‘Wat een prachtige verjaardag was dit! Ik had er geen minuut aan willen veranderen als ik alles vooraf had geweten!’