Van ’t een …

De vloerbedekking in ons huis is hard aan vervanging toe. Hij ligt er al zeker 15 jaar in. Maar ja, eerst wilden we nog even wachten omdat Floppy het wat moeilijker vond om het op te houden. En toen hij stierf, stond ons hoofd er ook niet naar. We hebben nog even overwogen om te wachten tot ook de pup zindelijk is. Maar het kan zomaar nog eens een half jaar duren voordat hij er is! Dus we hebben de stap genomen: we zijn naar de winkel geweest. Eenmaal daar bleek dat onze favoriete keuze volstrekt niet paste bij de huidige gordijnen. Die er ook alweer 20 jaar hangen. Ik keek Manlief aan. En hij keek terug. Waarna we de winkel weer indoken: op zoek naar gordijnen. Uiteindelijk hadden we een prachtige combinatie gevonden. Totdat we thuis kwamen. En zagen dat onze slaapkamer een knalroze muur heeft! Lees: …. juist! Als je het dan doet, doe het dan goed. Dus verf gehaald en aan de slag. Als ik bedekt met lichtgele spatjes trots het resultaat sta te bewonderen, komt Manlief naast me staan. Hij fluit: het is echt prachtig geworden. Dan volg ik zijn blik naar boven. En houd mijn adem in totdat hij mijn gedachten hardop uitspreekt: ‘Het plafond mag eigenlijk ook wel een lik hebben, he!’