Het regent zonnestralen

Ik word wakker na een heerlijke nachtrust. Als ik me uitrek, schiet ik in de lach. ‘Ik heb gedroomd over boterkoek!’, zeg ik tegen Manlief. Eigenlijk niet eens zo’n slecht idee. We zijn allebei al een paar weken aan het lijnen met wisselend resultaat. Maar het is zondag, het regent en wat is er dan lekkerder dan verse boterkoek! Na het ontbijt zet ik de oven aan. Alle ingredienten zijn tegenwoordig standaard in huis, dus een half uurtje later bereiken de eerste zalige geuren de huiskamer. En nog een half uurtje later staat de boterkoek dampend af te koelen. Ik bel onze Vriend: of hij soms zin heeft in een stukje. ‘Nou en of, het is k-weer en ik moet zometeen gaan werken. Ik kom eraan!’ Dan toets ik het nummer van mijn broer in. ‘Ik ben gek op boterkoek, heel erg graag!’ En ook mijn moeder heeft zeer zeker interesse in zo’n versnapering. Ik maak er handige porties van en stel Manlief gerust: ‘Even wat boterkoek rondbrengen, ik ben zo terug. Dan zet ik koffie voor ons met iets lekkers erbij!’ Ik rijd naar mijn broer die een wijk verderop woont. En ga van daaruit naar de straat waar mijn moeder woont. Met een u-bocht bel ik aan bij haar vriendin, die net natgeregend is thuisgekomen van een weekendje weg. ‘Je bent geweldig, als ik ergens nu zin in heb, is het daarin!’ Nog een draai en ik sta voor de deur van mijn tante, die me verheugd begroet: ‘Dank je wel!! Je bent een schat!’ Als ik thuiskom, heb ik een brede lach op mijn gezicht. Buiten regent het, het lijkt wel herfst. Maar binnen geurt alles naar taart. En hij is precies goed! Stevig met een krokant korstje. Maar nog belangrijker: ik heb op een druilerige dag bij negen personen een zonnetje naar binnen geworpen!