Regeltjes, regeltjes, regeltjes

Als ik bij de printer kom, zie ik dat er rode lampjes knipperen. Alweer. Ik open een la. En ja hoor, het papier is vastgelopen. Alweer. Zuchtend pak ik de telefoon. Degene die het euvel constateert, is bij ons de klos. ‘Met de IT Servicedesk!’ Hij klinkt in elk geval leuk. Ik noem mijn naam en vertel hem mijn personeelsnummer. Waar ik me bevind. En dat ik vanochtend veel in overleg zit, maar vanmiddag bereikbaar ben op mijn mobiele nummer. De hele riedel voordat we bij het vakje ‘En wat is er aan de hand?’ zijn. ‘Vervelend’, zegt hij meelevend. ‘Wat is het IN-nummer?’ Ik speur het hele apparaat af. Maar zie geen IN-nummer. ‘Kun je vooruit met een PO gevolgd door wat cijfertjes?’ Niet dus. Ik hang over de printer heen en kruip er half achter. Vind een knopje met een systeemnummer en een Ir-vermelding. En telkens weer hoor ik dat hij daar niets aan heeft. Ik vraag ten einde raad of ik een foto kan opsturen. Maar hij is niet te vermurwen. Er zit niets anders op. Hij kan me niet helpen zonder die code. En dus beĆ«indigen we het gesprek. Hij nog steeds meelevend, maar berustend. Ik stomend en gefrustreerd. Een dag later. Ik hoor mijn naam noemen. Een monteur loopt op me af en vertelt wat er aan de hand was met de printer. En hoe hij het gaat oplossen. Blijkbaar kon het toch zonder IN-nummer. Ik ben blij dat de printer het weer doet. Maar ik snak af en toe naar ‘vroeger’, toen regeltjes nog gewoon werden omgebogen naar collegialiteit. @Andre: ja, het is een Canon. Maar zonder IN-nummer. Dus.