Hans Christian Andersen

Kopenhagen is goed te doen in de twee dagen die we ervoor hebben uitgetrokken. Zeker omdat het seizoen nog niet begonnen blijkt en sommige attracties zoals Tivoli nog gesloten zijn. We slenteren langs de haven en strijken neer op een terras in Nyhavn, waar Hans Christian Andersen een aantal jaren heeft gewoond. We lopen naar het Raadhuis om daar op de hop-on-hop-off-bus te stappen, maar die heeft ook net de laatste rit gereden. Dan maar te voet naar de ‘langste winkelstraat van Europa’: Stroget. Waarschijnlijk interesseert het andere lange straten niet om het aan te vechten, want de lengte valt best mee. We bezoeken de Vor Frelsers kerk met een wenteltrap langs de buitenkant van de toren. Jules Verne was daar ooit om inspiratie op te doen voor zijn boek ‘Reis naar het middelpunt van de aarde’. En natuurlijk vergapen we ons aan de ceremoniële wisseling van de wacht bij het paleis. In het daglicht zijn die hoge zwarte bontmutsen veel minder eng! Als we richting het ook traditionele etentje in het Hard Rock Cafe lopen, zien we het standbeeld van Hans Christian Andersen aan de gelijknamige boulevard. Hij is natuurgetrouw neergezet: zittend op een bankje met een boek in zijn hand en een dromerige blik in de ogen. Vragend kijk ik Manlief aan: ik weet dat ik al een hele tijd volwassen ben volgens de wetgeving. Maar zou hij me misschien een klein zetje kunnen geven? Een paar secondes later zit ik op schoot bij mijn sprookjesheld. Een paar voorbijgangers schieten in de lach: het plezier op mijn gezicht is hen niet ontgaan. Ik straal! Als we aan het eind van de dag weer op het vliegveld staan en Manlief vraagt wat ik het allerleukste vond aan onze citytrip, aarzel ik geen moment. Op schoot bij Hans Christian Andersen! Daar kan geen prinses op de erwt tegenop.