Opgepast

Het kwam er gewoon niet eerder van. Dolgelukkige ouders. Stapelgekke opa en oma’s. En een overvolle agenda op kantoor. Maar eindelijk, eindelijk mocht ik dan op mijn jongste nichtje passen. Ze kwam om 11 uur en ze zou pas ’s avonds heel laat worden opgehaald. Ik genoot al bij voorbaat. Toen ze met haar moeder binnenkwam, pakte ze gelijk mijn hand en holde naar de speelgoedkast. In een mum van tijd lag onze huiskamer vol met blokken, knuffels en spelletjes. Ze zwaaide enthousiast haar ouders uit. En at met smaak haar eerste boterham met pindakaas ooit. Zelfs het middagdutje was geen probleem. Na anderhalf uur gingen we samen een leuke kaart kopen voor die andere nichtjes die jarig waren. En met een beetje hulp kon ze net bij de brievenbus om ze te posten. We deelden haar avondeten: wat zij niet lustte, gaf ze aan mij. En keken drie keer naar een aflevering van Teletubbies. Net voordat Manlief thuiskwam, vielen haar ogen dicht. Niet voor lang, want er ging iets mis tijdens het bakken van uitjes. Het rookalarm ging af. Haar enige reactie was ‘o-oh’! Toen sloeg ze een armpje om knuffelMaus heen en viel weer in slaap. Om een paar uur later met een brede glimlach en een dikke kus afscheid van me te nemen. Ik hoop dat ik vaker dan gemiddeld een keer in de twee jaar op haar mag passen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s