Communiceren

Ze haalt me in als ik naar het station loop. ‘Ik wist helemaal niet dat jij met de trein naar kantoor komt.’ Het is inderdaad wel heel toevallig. We beginnen de dag ongeveer gelijktijdig. En we vertrekken meestal kort na elkaar. Ze werkt nu een aantal maanden op onze afdeling, maar ik heb haar niet eerder gezien onderweg van of naar het werk. We praten even bij over het herstel van mijn moeder en over haar werkzaamheden. Dan vraagt ze welke trein ik terug naar huis neem. ‘Die van 58?’ Ik schud mijn hoofd: ‘Ik moet nog even treinkaartjes kopen voor mijn moeder en haar vriendin. Ze gaan morgen een dagje samen op stap.’ Ze lacht en wenst me een fijne avond. Dan holt ze naar het perron, waar haar trein al staat te wachten. Langzaam valt het kwartje. Er gaat geen trein richting huis om 58. En ze stapt in een intercity die de andere kant uitrijdt! Geen wonder dat we elkaar niet tegenkomen, er zit al snel vijf minuten tussen de aankomsten op het ene en het andere perron. Genoeg om de afstand van station naar kantoor af te leggen. Dan schiet ik in de lach. Miscommunicatie tussen twee communicatiemedewerkers, fraai is dat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s