Goede voornemens

Onze goede vriend en overbuurman is kunstenaar. Dat betekent onregelmatig eten (meestal), afwijkende werkuren (veel) en een andere levensstijl dan de meeste van zijn vrienden en familieleden. Hij heeft er geen last van en wij zijn eraan gewend. Maar 2011 zou helemaal anders worden. Hij nam zich voor om vanaf nu een normaal mens te worden. Klokslag 12 uur proostte hij met een glas champagne en een oliebol op de nieuwe toekomst. Hij had aangeboden op het zenuwachtige hondje van de buurvrouw te passen. En wijdde al zijn aandacht aan het geruststellen van het beestje terwijl buiten de ene knal de andere klap opvolgde. Toen het lawaai afnam, keek hij op straat met wie hij een gezellig praatje kon maken. Immers, elke buur is een goede vriend tijdens de jaarwisseling. Maar bij ons was het licht net uit. De andere mensen in de straat waar hij regelmatig contact mee heeft, waren nog niet thuis. Hij pakte de telefoon om een vriendin gelukkig nieuwjaar te wensen. Maar kreeg voortdurend de in-gesprek-toon. Een sms naar zijn vrienden leverde geen antwoord op. En de televisie toonde Gerard Joling in concert. Om half 3 gaf hij er de brui aan. Hij vond er niks aan zo. Hij hield het gewoon bij het oude, alle goede voornemens ten spijt. Als hij dit op nieuwjaarsdag enigszins teleurgesteld tegen ons vertelt, schiet ik in de lach. Verongelijkt vraagt hij wat er zo lollig is. ‘Het is je toch gelukt’, hik ik nog na. ‘Een normaal mens geeft namelijk zijn goede voornemens ook gelijk weer op! Gefeliciteerd, je hebt de eerste hindernis overwonnen!’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s