Ik zou zo graag …

Er helpt geen moedertjelief aan. Of papa nou eigenlijk nog even moet werken. Of moe is. Of naar de sportschool wil. Elke dag moet hij twee Flopperietjes voorlezen. Ze nestelt zich gezellig in zijn armen. En kijkt vol verwachting naar een van de fotootjes in het boek. Wat zal het hondje vandaag weer beleven? Ze rolt van de bank af van het lachen als ze hoort dat hij in de kauwgum heeft getrapt. ‘Dan heeft hij niet goed gekeken waar hij liep, he?’ En streelt met een vinger vertederd over zijn oor als ze hoort dat hij ziek is geweest. Papa scant de verhaaltjes voor hij ze vertelt, sommige zijn niet zo geschikt voor kinderen. En zij geniet. Dan vraagt ze: ‘Papa, leeft het hondje nog?’ Papa kijkt haar aan. En zegt zachtjes: ‘Nee, het hondje is een tijdje geleden dood gegaan.’ Even kijkt ze bedrukt. En zegt: ‘Dat is jammer. Want ik vind ‘m leuk. En had hem zo graag een knuffel gegeven.’ Ik ook, Anne-Fee. Ik ook.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s