Uitgestoken hand

Ze vertelt het met licht trillende stem. Ze had een bijna-dood ervaring. De bekende tunnel met het licht aan het einde. Ze voelde zich heel rustig, heel vredig. Het was goed zo, het was welletjes. Maar iets trok aan haar. Bleef aan haar trekken. Het irriteerde niet, het intrigeerde meer. Toen ze achter zich keek, zag ze alleen een hand. Een smekende hand. En omdat ze zich zo vredig voelde, besloot ze terug te gaan. En dat was de reden, de enige reden, dat ze dit verhaal vandaag kon vertellen. Triomfantelijk keek ze om zich heen, terwijl haar vriendin haar ademloos aankeek. Helaas was de rest van de aanwezigen minder geïnteresseerd. Ze haalde lichtjes haar schouders op en wendde zich weer tot haar vriendin. Nee, ze had geen idee aan wie de hand toebehoorde. Tja, je maakt wat mee in de wachtkamer van het ziekenhuis.