Edinburgh, here we come!

Onze mond valt open als we het appartement in Edinburgh betreden. Je moet het vaak maar afwachten of de foto’s op internet kloppen. Maar ze hebben niets teveel gezegd: vanaf de tweede verdieping op Princess Street, de belangrijkste winkelstraat, kijken we ook nog eens recht uit op het kasteel. De moeders, Manlief en ik laten ons wegzinken in het bankstel met een heerlijk kopje koffie dat de beheerder voor ons heeft klaargezet. En pakken dan de koffers uit: elke kamer heeft een eigen inloopkast. Manlief en ik gaan de straat op, zoekend naar een supermarkt voor de eerste levensbehoeften: chocolade, shortbread, scones, chips, wijn en bier. Na wat heen en weer lopen spreken we een Schot aan: ‘Are you a local? We’re looking for a supermarket.’ De jongen wijst ons vriendelijk de weg. Als we in de opgegeven richting niets vinden, proberen we het nog eens. Alweer een aardige inwoner: ‘You’re almost looking right at it!’ Zelfs de daklozen zijn vriendelijk en beleefd. En oprecht blij met kleingeld (‘sorry, we hebben nog nauwelijks muntjes’). Als we een paar uur later in een pub neerzakken, kijken we elkaar blij aan. Vakantie! We gaan er een heerlijke week van maken met z’n allen. To be continued.