Uitwerpselen

Waarschuwing vooraf: dit stukje is niet geschikt voor jeugdige of gevoelige lezers!

Dokter: “Hoe ziet je poep eruit?” De patiënte kijkt verschrikt. “Schei uit, ik heb op de universiteit geleerd dat iedereen poept. Hoe ziet het eruit? Drijvend of zinkend? Zacht of hard?” Nu kijkt niet langer alleen de patiënt onthutst. Ook Manlief en ik kijken elkaar bedenkelijk aan. Onze toilet heeft zo’n tafeltje van binnen, dus er valt niks te drijven. En tja, eigenlijk bestudeer ik het resultaat ook nooit van dichtbij. Op zich vreemd, want de uitwerpselen van Floppy hield ik wel altijd een beetje in de gaten. In de eerste plaats omdat ik het na het vallen opruimde. Maar ook omdat je daar vaak aan zag of er iets niet in orde was. Bij jezelf ligt dat blijkbaar anders. Daar heb ik die behoefte een heel stuk minder. De patiënt in House blijkt een ernstige maar gelukkig behandelbare ziekte te hebben. Dan zegt Manlief: “Zet ‘m nu maar uit. Deze serie bekijken als je allebei grieperig op de bank zit, is niet echt goed voor je gemoedsrust!”