Familie

Dag 1 van dit weekeinde: de jaarlijkse familiedag van vaderskant. We eten, drinken, kletsen bij. Schieten met handboog (slijmbeursontsteking blijkt minder ver genezen dan ik hoopte) en gooien met rietjes (nog nooit van gehoord, maar van mijn oom geleerd hoe hiermee vals te spelen). Veel over Floppy gepraat en de voorraad Flopperietjes verder verlaagd. Brok in keel dapper weggeslikt: fijn om familie weer te zien. Vervolgafspraken gemaakt voor ‘eerder dan over een jaar’. Nog voor de koffie vertrokken. Moeder, broer, schoonzusje en nichtje geknuffeld en uitgezwaaid: ‘Doe voorzichtig! Jullie zijn mijn familie!’ Richting Zeeland.

Dag 2: verjaardagsfeest van schoonmama. Vanuit Walcheren naar Den Haag met zes volwassenen, twee peuters en een logeerhond in een Opel Meriva. Tijdens een feestelijke familielunch heel veel te eten gekregen en flink ons best gedaan om een deel weg te werken. Zalig weer aan het strand. Nog een aantal Flopperietjes lichter. Alweer die brok in de keel ontdekt na ontvangst nieuwsbrief Aboutblank. Met rosé weggespoeld. Op ingenieuze wijze poloshirt omgevormd tot patersoutfit voor jongste nichtje die het zeewater van heel dichtbij wilde voelen. Besloten om zwager niet met twee bloedjes van nichtjes door het openbaar vervoer thuis te laten brengen in Utrecht: ‘We zijn er zo’. Vervolgens schoonmama weer in Zeeland afgezet en daarna naar huis.

Eindresultaat: 720 km meer op de teller van de auto en een normaalgesproken onvermoeibare logeerhond die met een diepe zucht in haar mand kruipt. Ver na middernacht een telefoontje uit USA: ‘We zijn veilig aangekomen, de reis ging super!’ Het weekeinde zit er weer op. Ach, daar heb je familie voor.