Cardioloog

Hij ziet er een beetje verpieterd uit. Een BMI dat net te hoog is. En er hangt een vage sigarettenlucht om hem heen. Niettemin: we herkennen hem meteen, ook al is het alweer een jaar geleden. De cardioloog geeft Manlief en mij een hand en vraagt ons plaats te nemen. Hij bestudeert het hartfilmpje, waarin Manlief een hoofdrol vertolkt en schuift het dan terzijde. ‘Hoe voelt u zich?’ Manlief geeft enthousiast antwoord: ‘Goed!’ ‘Dat is fijn om te horen. Maakt u het hemd maar even los.’ Hij neemt de bloeddruk op en luistert naar de hartslag. Ook dat is allemaal in orde. ‘Mooi’, zegt hij dan. ‘Heeft u nog vragen?’ ‘Ja’, zegt Manlief, ‘Ik voelde me die eerste maanden nadat ik was gestopt met roken erg moe.’ De cardioloog kijkt er niet van op. ‘Uw lichaam moest even wennen aan de medicijnen. En als je je gelijk fitter voelde na je laatste sigaret, dan was stoppen niet zo moeilijk.’ Hij kijkt erbij alsof hij er persoonlijk ervaring mee heeft. Als mijn echtgenoot informeert of hij alle medicijnen moet blijven slikken, krijgt hij een bevestigend antwoord. ‘Deze zijn voor je cholesterol, deze beschermen je maag en met deze leef je langer.’ Mijn grapje dat ik ze dan ook graag wil, levert een half glimlachje en een vermoeide blik op. Vervolgens staat hij op: ‘Ik zie u graag over anderhalf jaar weer.’ Precies drie-en-een-halve minuut nadat de deur voor ons open ging, sluit hij weer achter ons. En toch zijn we er blij mee. Manlief kan er weer tegen.