Perfectie

‘Eigenlijk houdt hij helemaal niet van taart’, zegt mijn collega. ‘Maar toen ik laatst een stukje van jouw chocoladetaart met aardbeien voor mijn echtgenoot mee bracht, was hij gelijk laaiend enthousiast!’ Ze vertelt dat hij komende zaterdag 50 jaar wordt. We vinden het allebei een goed idee om hem dan te verrassen met een hele taart voor hemzelf en zijn gasten. Als ik ’s avonds in de keuken met de voorbereidingen bezig ben, komt Manlief binnen. ‘Hm, lekker, ben je weer chocoladetaart aan het maken?’, zegt hij, terwijl hij de lepel met een restje vulling schoonlikt. Ik vertel hem de reactie van mijn collega. Hij knikt begrijpend. En stelt: ‘Als je “perfectie” zou moeten definiëren, kun je volstaan met “Dorine’s chocoladetaart”!’ Hij vervolgt: ‘Eigenlijk is er maar één ding niet perfect aan jouw taart.’ Ik kijk hem onthutst maar gelijktijdig geïnteresseerd aan. Misschien een ‘light’-variant? ‘De naam’, licht hij toe. ‘”Dorine’s chocoladetaart”. Die is te lang. Maar verder is het helemaal perfect!’