Hoerenjong

Als ik de e-mail open, is het eerste woord wat ik lees ‘hoerenjong’. Ik controleer de afzender, maar het is toch echt een bericht van de uitgeverij die Flopperietjes in bewerking heeft. Er zijn al een paar drukproeven heen en weer gegaan, maar ik was niet tevreden. Zijn ze mijn ‘gezeur’ nu echt beu? Maar voordat je je conclusies trekt: het lag dus niet aan mij! Het document dat ik beoordeelde, werd telkens net even anders teruggestuurd. Een koptekst was verschoven naar de vorige bladzijde, of een foto hing ineens ergens onderaan in een hoekje van de bladzijde. Niet mooi en niet acceptabel. Ik dacht regelmatig aan mijn vorige, oh zo wijze leidinggevende. Zij merkte ooit op, dat ik de lat wel erg hoog legde voor mijzelf en voor mijn omgeving. Dat 95% meestal ook goed was. Maar dit was toch echt iets anders. Dit ging om Flopperietjes, een aandenken aan ons vriendje. Een emotioneel geladen boekje. En dus slikte ik mijn irritatie en ongeduld in. En bleef vriendelijk en beleefd in de contacten met de uitgever. Wel merkte ik op dat het toch een beetje vreemd was dat de tekst telkens uit zichzelf verschoof. Ter geruststelling: zij vonden het helemaal niet raar. Het gaat hier namelijk om een hoerenjong. Een typografische fenomeen. Dus Floppy hoeft zich vooralsnog niet om te draaien in zijn graf: mijn (en zijn) reputatie is onaangetast. En het manuscript is as we speak onderweg naar de drukker!