Onrechtvaardig

Als mijn moeder beneden komt na een ochtend hard werken op de zolder-verdieping, stapt ze midden in een plas. Toen Floppy er nog rondliep, waren we wel gewend aan een ongelukje hier en daar. Maar Floppy is niet meer. Sydney nog wel. Ze wordt ogenblikkelijk ter verantwoording geroepen. En ondanks tegensputteringen wordt haar mantel stevig uitgeveegd. Stoute, stoute hond! Als Sydney verongelijkt en wel voor straf in haar mand ligt, ruimt mijn moeder de boel op. Dan hoort ze achter zich iets. Het komt uit de toilet. En nu ze beter kijkt: er komt nog meer uit de toilet! Het blijkt verstopt! Allerlei viezigheid stroomt het huis in. De loodgieter wordt gebeld en het euvel wordt verholpen. Er blijken wortels in de riolering te zijn doorgedrongend en die veroorzaakten de blokkade en bijbehorende overstroming. Als alles geregeld is, loopt mijn moeder nederig naar Sydney toe. Maar die is nog steeds diep beledigd en wil van geen goedmakertje weten. Pas na heel veel kroelen en praten laat ze zich overreden. Het is geen haatdragend type. Maar ook voor een hond zijn er grenzen.