Waanzinnig!

We waren er nog niet uit: doen we dit jaar iets met ons eerste lustrum of niet. Vijf jaar getrouwd is iets leuks om bij stil te staan. Maar het heeft ons niet veel moeite gekost om zover te komen. Dus om er nu speciale aandacht op te vestigen? En net toen kreeg ik een berichtje van Albert Niland, de Ierse gitarist/zanger die Paradiso plat speelde. Of we interesse hadden in iets nieuws: een thuisconcert. We waren gelijk om! De gastenlijst werd met beleid opgesteld: geen kletsavond, maar vooral genieten van zijn muziek. Als je er tenminste van houdt! Anders niet komen. En zo zaten we met 20 verwachtingsvolle vrienden en familieleden in een kring om hem heen. Hij was goed. En leuk. Maakte grapjes tussendoor. Dat het voor hem ook best wel spannend was, zo’n prive-concert. Voor hetzelfde geld kom je bij een ‘Silence of the Lambs’-familie terecht! Toen hij ons favoriete nummer Galway Town opdroeg aan Floppy, was het even flink slikken. Maar we voelden ons veilig in de warme genegenheid van de aanwezigen. Na het optreden bleef hij nog lang hangen. Het was zo gezellig. En iedereen had enorm genoten. Uiteindelijk kroop ik heel, heel ver na mijn bedtijd dicht tegen manlief aan. We hebben een prachtige herinnering toegevoegd aan de vele andere rondom onze trouwdag. Wat een feest!