Een juweeltje van een Floppy

Toen mijn vorige leidinggevende haar hanger liet zien met daarin wat as van haar overleden zusje, moest ik wel even slikken. Best confronterend. Maar hoe vaker ik de ketting zag, des te meer ging ik het waarderen. Ze hield haar zusje zo op een bijzondere manier heel dichtbij. ‘Dat wil ik ooit voor Floppy ook’, vertelde ik haar. Het moment kwam sneller dan verwacht. Maar mijn wens bleef onveranderd: een beetje as van Floppy in een bedeltje aan mijn armband. Mijn moeder regelde alles met de juwelier. Die krabde zich even achter de oren: zo’n verzoek had hij nog niet eerder gehad. Hij ging zijn best doen. En dat heeft hij gedaan. Vandaag mocht ze het juweeltje ophalen. Want een juweeltje is het geworden, letterlijk en figuurlijk. Morgen zou Floppy 18 jaar zijn geworden. Hij heeft het helaas niet mee mogen maken. Maar ik kan me geen mooier postuum verjaardagscadeau voorstellen dan dit!