Lamlendig

Ze vroeg het al talloze malen eerder: ‘Gaan we een keer naar lammetjes kijken’. Gewoon, genieten van hun speelsheid en nieuwsgierig gedrag. En dus nam ik een dagje vrij en togen mijn moeder en ik samen met de honden op pad. Oorspronkelijk wilden we naar Texel rijden. Wel een eindje weg, maar daar heb je lammetjesgarantie. Met al die problemen rondom de luchtvaart schijnt Texel echter overspoeld te worden met last-minute toeristen. Dus besloten we naar Zeeuws Vlaanderen te gaan. Onderweg zagen we koeien, windmolens, heel veel tulpen in prachtige kleuren. Slechts de lammetjes ontbraken. We lieten ons natuurlijk niet uit het veld slaan. Vroeger, toen ik een jaar of 12 was, hadden we een aantal jaren een seizoensplaats op een camping. Het leek ons leuk om die plek nog eens terug te zien. Met enig zoekwerk vonden we inderdaad Camping de Waag in Nieuwvliet. Hetzelfde winkeltje, het toilettenblok, en ook het speeltuintje bracht herinneringen met een behoorlijke vaart terug in ons geheugen. Maar lammetjes zagen we niet. Aan het strand genoten we van zon, zee en wind. De Nederlandse kust is zo mooi. Eigenlijk ook geen plek voor lammetjes. Gelouterd en opgefrist reden we terug naar huis. Het was een dag met een gouden strikje. Alleen jammer van die lammetjes. Maar ja, je kunt niet alles hebben.